تبلیغات
به شکرانه ات می نگارم - تا تو زمین سجده ای سربه هوا نمیشوم...

به شکرانه ات می نگارم

حضور یعنی او،همین جا،همین حالا...

تا تو زمین سجده ای سربه هوا نمیشوم...
بسم رب المهدی(عج)


اگر انسان جایگاه انسان بودنش را دریافت کند حقیقتا احساس میکند جهان در زیر پایش است اما اگر دریافت کند!!!
و در این سیر وجودیش روح دمیده شده از سوی خدایش را احساس کند هرگز از او جدا نمیشود...

خداوند مادر و شکل خلقت فرزند و احساس مادر نسبت به فرزند را نمونه ای بسیار بسیار کوچک از محبت خود قرار داده است. شنیده اید که میگویند: " تا مادر نشی نمیفهمی؟" میدانید چرا؟ زیرا باید تکه ای از وجودت یا نه خود وجودت را هدیه کرده باشی تا عشق به فرزند را حس کنی.
حالا فرزند چه حسی دارد؟ همیشه هر جای جهان که باشد یه گوشه ای از دلش هوای مادر را دارد.وقتی دردش میگیرد یا مشکل یا بیماری ای دارد نا خودآگاه دلش به دنبال مادر میگردد.

الان چه حسی نسبت به خدا داریم؟ حالا خدا که خالق ما نه بلکه پرورش دهنده ماست چه حسی نسبت به ما دارد؟ حتی قسمتی از روح خود را درون ما قرار داد..اصلا وصف ناشدنی است...حالا اگر در خلقتش ریحانه بیافریند،موجودی ظریف،لطیف،عفیف و دوست داشتنی...حالا چقدر اورا دوست دارد؟قابل تصور نیست...بله نیست که در نگاهش نسبت به ریحانه اش دچار اشتباه میشویم...ما و همه مردمان هرگز مهرش را نسبت به ریحانه اش نفهمیدیم حتی خود ما...
مانند کودک جفاکاری که میگوید: "تو اصلا منو دوست نداری".حالا جز سکوت دردناک به این کودک چه میتوان گفت؟؟

تو از عمق جانت دوستش داری،هواشو داری.مانند گوهری مراقبش هستی.حتی شرایط خاصی برایش ایجاد کردی که هرجا نرود با هرکسی ننشیند چون ظریف است،آسیب پذیر است،بدنش نازک و پوستش حساس است.آخر او نازدانه است...حتی دوست نداری از خانه بیرون برودآخر دردانه ات آسیب پذیر است.اما...
افسوس او متوجه نبود که تو چقدر به او علاقه داری و اعتراض میکند: "تو اصلا با من بدی،چون دوست نداری رها باشم.هرجا که میخوام برم.من اصلا این شرایط سختو نمیخوام.میخوام زمخت باشم.کلفت و خشن باشم.نمیخوام از منمراقبت کنی.میخوام پیش گرگها برم.من بلدم از خودم مراقبت کنم....".آن وقت چقدر دل تو میگیرد و چقدر نگارن میشوی.افسوس...

حالا احساس خدا را نسبت به خودت پیدا کردی؟ تو اگر نبودی درک عشق خدا محال بود.چرا این حدیث زیبا از حضرت زهرا(س) را داریم: "نزدیک ترین حالت زن به خدا زمانیست که در خانه است".حالا دیگر چرایی اش را میدانی.

وقتی یادمان بیاید که چقدر دوستمان دارد خیلی دلتنگش میشویم.اشک در نماز و مناجات با او تنها چیزی میشود که آرامت میکند.وقتی خودت را نزدیک حالت به عشقت نگه داری و چشم و گوش و.. رو متوجه چیزی غیر او نکنی و ودائم با ذکر و یادت فراموشش نکنی خیلی دلتنگش میشویوآن وقت است که دنبال جایی برای گفتگو میگردی جایی خلوت و خصوصی و آن نماز است...                                                                          
                                                                                                                                                                
یادداشت های انتظار

   


پ.ن:

* گهی درگیرم و گه بام گیرم....چو بینم روی تو،آرام گیرم


[ هفتم مرداد 94 ] [ 04:10 ب.ظ ] [ میس طلبه ]

[ نظرات() ]


مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه